Welkom ofzoo^^

Halookiedo!

Welkom, welkom, welkom op mijn eigen stukje internet! Wat je hier vind? Ehmm.. Stukjes uit mijn leven, kleine verhaaltjes & gewone Sara-dingetjes. Veel inspiratie heb ik niet vandaag, als je iets moet weten, vraag maar! En voor de rest,.. ENJOY!

Liefss, x

Song*

MUZIEK IS LEVEN.
I <3 MUZIEK.
FOR EVER AND EVER.

 

Zalig liedje!* __

 

REGINA SPEKTOR _ SAMSON

Lees verder...

Tokio Hotel.

Ik kan er niets aan doen, maar stiekem vind ik hen toch wel een beetje goed. Ze zijn zo populair dat je automatisch de reactie zou krijgen van; NEE. Maar mijn reactie is; JA! En als mijn zusje dit nu leest, dan krijgt ze spontaan de slappe lach en wordt ze meteen anti-saaaarr, maar dat kan mij niks schelen Karentje, want we leven in een land van vrije meningen. Het leukste vind ik Monsoon in het Duits. Normaal hou ik ook niet zo van Duitse liedjes,, vooral niet van die in de Duitse les,, maar "Durch den Monsun" vind ik echt leuk om te horen! Ik ga hier geen hele biografie van de jongens noteren of prentjes plakken, maar een klein ereplaatsje verdienen ze wel! ;)

X!

Tralalaa.. xP

Ik heb net zooo'n mooi liedje gedownload! Daar kan ik dus echt van genieten! Het is een liedje van James Blunt... weeral. Ik begin er meer en meer van te houden de laatste tijd precies! :) Vroeger vond ik het maar saaie muziek, maar.. Echt!

** 1973   JAMES BLUNT  **

Simona
You're getting older
Your journey's been
Etched on your skin

Simona
Wish I had know that
What seemed so strong
Has been and gone

I will call you up everyday Saturday night
And we both stayed out 'til the morning light
And we sang, "Here we go again"
And though time goes by
I will always be
In a club with you
In nineteen seventy three
singing "Here we go again"

Simona
Wish I was sober
So I could see clearly now
The rain has gone

Simona
I guess it's over
My memory plays our tune
The same old song

I will call you up everyday Saturday night
And we both stayed out 'til the morning light
And we sang, "Here we go again"
And though time goes by
I will always be
In a club with you
In nineteen seventy three
singing "Here we go again"

I will call you up everyday Saturday night
And we both stayed out 'til the morning light
And we sang, "Here we go again"
And though time goes by
I will always be
In a club with you
In nineteen seventy three
singing "Here we go again"

I will call you up everyday Saturday night
And we both stayed out 'til the morning light
And we sang, "Here we go again"
And though time goes by
I will always be
In a club with you
In nineteen seventy three
singing "Here we go again"

and though time goes by
I will always be
In a club with you
In nineteen seventy three

***

Alsjeblieeeft!
En als je 't nu niet goed vind.. .
Dat kan niet! ^^   Mmm, I LOVE IT!

<3

Back to school..

Oeps. Het is al lang geleden dat ik nog heb geschreven. Mm, excuses heb ik wel, hoor. Internet stuk, schoolwerk,..

Alles begint weer zijn dagelijkse gangetje te gaan. De school is weer begonnen, muziekschool en volgende week dansen. De vertrouwde gezichten zijn weer terug, maar er zijn er ook een paar nieuwe bijgekomen, en de klassen zijn gemengd. Ik zit nu in een klas met 3 andere mensjes. 2 Jongens & 2 Meisjes. Gelukkig ken ik dat meisje wel goed, en we zitten vaak bij andere klassen. Maar school is school en ik was het al beu voor het begonnen is.

Eigenlijk zou ik nu willen schrijven; ik ga eens aan mijn huiswerk beginnen. Maar ik heb geen zin, ik heb geen zin, ik heb geen zin! Waarom kinderen nog zoveel thuis laten doen terwijl ze al 32 uur per week op school zitten? Het is gewoon niet eerlijk! En dan hebben ze nog zoiets uitgevonden als SmartSchool. Op zich wel handig, moet ik bekennen, maar leerkrachten gebruiken het om nog meer huiswerk op te geven. Extra schrijfopdrachten, oefeningen, correctiesleutels en zelfs aankondigingen voor extra taken of testen.

Maar ik ben al veel te lang aan het zeveren. Ik zal er eens écht aan beginnen. Karakter Sara, karakter.

Toedeloejj! <3

Ohjaa, het vervolg van mijn verhaaltje!  * Lees verder!*

Lees verder...

TROUBLES .

Okay. Ik heb besloten om mijn nieuwe verhaal hier te plaatsen. Of tenminste een deeltje. Of er meer delen komen, hangt van de reacties af. Enjoy, x

 

Eén

 

 

“Iedereen klaar voor opname? En… Actie!” Sterre sloop stilletjes de trap af. Met haar reiszak in de ene hand en haar sleutel in de andere opende ze voorzichtig de deur. Hij kraakte een beetje. Sterre wachtte even en luisterde. Het bleef stil. Ze duwde de deur wat verder open, liep naar buiten, en draaide ze zorgvuldig weer op slot. Eenmaal buiten zuchtte ze en liet zich opgelucht neerzakken. Het was haar gelukt, ze was ontsnapt! “En… stop! Oké, goed Katrien. We houden tien minuutjes pauze. Eventjes bijschminken en dan gaan we voor opname.” Marc glimlachte naar haar. Verlegen glimlachte Katrien terug. Ze liep naar de schminkkamer, waar Anouk al op haar zat te wachten. “En, hoe ging het?” vroeg die vriendelijk. “Goed, hoor,” antwoordde Katrien. Ze mocht Anouk wel. Ze was nog erg jong, hoogstens een paar jaar ouder dan haarzelf. In de 4 maanden dat Katrien meespeelde in “Troubles” hadden ze veel met elkaar opgetrokken. Anouk had het niet gemakkelijk, wist Katrien. Hoewel ze slim genoeg was, was ze niet verder gaan studeren na haar middelbare school. Ze had er het geld niet voor. Om rond te komen, had ze naast haar werk als schminkster ook nog verschillende bijbaantjes. Anouk praatte er niet vaak over.“Katrien op de set gevraagd!” klonk het door de grote boxen boven hen. “Voilà, net op tijd klaar!” glimlachte Anouk. “Dankjewel!” Opgewekt sprong Katrien op. Ze vond het nog altijd spannend als er scènes werden opgenomen.

 

 

Een paar uur later liep ze tevreden naar buiten. Sander stond haar al op te wachten. “Katrien!” begroette hij haar enthousiast toen ze buiten kwam. Ze antwoordde met een kus. “Zijn we weg?” Even later zaten ze met z’n tweetjes op Sanders fiets. “Waar gaan we eigenlijk heen?” vroeg Katrien. “Geen idee,” lachte Sander. “Voorstel?” “Hmm, nee niet echt.” Katrien keek op haar horloge. Kwart over 4. Ze mocht eerder weg vandaag, omdat ze de rest van de dag enkel scènes gingen opnemen waar zij niet in voorkwam. We kunnen nog wel even gaan zwemmen, of gewoon naar mijn huis gaan.” Sander dacht na. “Ik heb niet zoveel zin om te gaan zwemmen, eigenlijk. Maar we kunnen wel even iets gaan drinken, als jij dat wilt.” Katrien knikte. Daar had ze wel zin in. Ze wist dat Elien en Silke ook naar de zwemvijver gingen vandaag. De zwemvijver was een groot meer, met daar rond een beetje zand. Het was de enige zwemgelegenheid in het dorp van Katrien en heel populair. Vooral op dagen als deze, als het zo boven de 25°C was, had het goed te doen. “We zijn er!” “Pff, zeg eindelijk. Koop eens een kussentje!” “Hola, mevrouw de prinses! Je mag al blij zijn dat ik je een lift heb gegeven. Volgende keer mag je lopen!” Katrien begon haar vriendje te kietelen. “Zeg dat nog eens! Wat mag ik de volgende keer?” Sander lachte en hikte. “Stop, stoop! Genade, alsjeblieft!” Maar Katrien was niet te vermurwen. “Wat zei je? Wat zei je?” Hun gevecht werd verstoord door een paar meisjes van een jaar of 13. “Hé, is dat niet Sterre, van ‘Troubles’?” vroeg er zich ééntje hardop af. Katrien kwam meteen overeind. “Mogen wij een handtekening, alsjeblieft?” vroeg de dapperste van de drie. “Eeh ja, natuurlijk,” stamelde Katrien met een rood hoofd. Nadat ze haar naam op de arm en rugzak van alledrie had gezet, en overhand met hen op de foto was geweest, liep het drietal tevreden weg. “Volgens mij wen ik er nooit aan,” zuchtte Katrien. Sander, die al die tijd geamuseerd had toegekeken, sloeg een arm om haar heen. “Kom op, we gaan naar binnen!”